ماستکتومی پیشگیرانه نوعی جراحی برای کاهش احتمال ابتلا به سرطان سینه است که طی آن، بافت یک یا هر دو پستان پیش از ایجاد سرطان در آن برداشته میشود. این روش معمولاً برای زنانی در نظر گرفته میشود که به دلیل جهشهای ژنتیکی ارثی یا سابقه خانوادگی قوی، در معرض خطر بسیار بالای سرطان پستان قرار دارند. ماستکتومی کاهش خطر میتواند احتمال ابتلا را به میزان قابلتوجهی کم کند، اما پیشگیری صددرصدی ایجاد نمیکند.
تصمیم برای انجام این جراحی به بررسی دقیق سابقه پزشکی، نتایج آزمایشهای ژنتیک، سن و شرایط فرد بستگی دارد. در ادامه توضیح میدهیم ماستکتومی پیشگیرانه برای چه افرادی مناسب است، چقدر در کاهش خطر سرطان مؤثر است، چگونه انجام میشود و چه مزایا و عوارضی دارد.
ماستکتومی پیشگیرانه چیست و چه تفاوتی با ماستکتومی درمانی دارد؟
ماستکتومی پیشگیرانه یا Prophylactic Mastectomy به برداشتن بافت پستان با هدف کاهش خطر ابتلا به سرطان گفته میشود. برخلاف ماستکتومی درمانی که برای خارج کردن بافت سرطانی انجام میشود، در این جراحی ممکن است هنوز هیچ تومور بدخیمی در پستان وجود نداشته باشد.
تفاوت اصلی این دو روش در هدف جراحی است. در جراحی ماستکتومی درمانی، پزشک برای کنترل سرطان موجود اقدام میکند؛ اما در روش پیشگیرانه، هدف کاهش احتمال ایجاد سرطان در آینده است. البته در بیمارانی که سرطان یک پستان تشخیص داده شده، ممکن است برداشتن پستان مقابل نیز با هدف پیشگیری مطرح شود.
اگر سابقه خانوادگی سرطان سینه دارید یا آزمایش ژنتیک شما پرخطر گزارش شده است، میتوانید برای ارزیابی میزان خطر و بررسی ضرورت جراحی، از دکتر امیرپاشا ابراهیمی مشاوره تخصصی دریافت کنید.

ماستکتومی پیشگیرانه برای چه کسانی توصیه میشود؟
این جراحی برای همه زنان مناسب نیست و معمولاً تنها زمانی مطرح میشود که خطر ابتلا به سرطان پستان بهطور قابلتوجهی بیشتر از جمعیت عمومی باشد. مهمترین شرایطی که ممکن است پزشک در آنها ماستکتومی کاهش خطر را پیشنهاد کند، عبارتاند از:
- جهش ژنتیکی BRCA1 یا BRCA2: وجود تغییرات بیماریزای ارثی در این ژنها میتواند خطر ابتلا به سرطان پستان را بهشدت افزایش دهد.
- سابقه خانوادگی قوی: ابتلای چند نفر از بستگان نزدیک به سرطان سینه، بهخصوص در سنین پایین، ممکن است نشانه افزایش خطر ارثی باشد.
- سایر جهشهای ژنتیکی پرخطر: برخی تغییرات بیماریزا در ژنهایی مانند TP53 و PTEN نیز میتوانند ضرورت بررسی جراحی پیشگیرانه را مطرح کنند.
- سابقه پرتودرمانی قفسه سینه در سنین پایین: بهویژه پرتودرمانی پیش از ۳۰ سالگی میتواند خطر سرطان پستان را افزایش دهد.
- ابتلا به سرطان در یک پستان: در بعضی بیماران، بهخصوص افراد دارای جهش ژنتیکی پرخطر، برداشتن پستان مقابل نیز قابل بررسی است.
داشتن یکی از این عوامل لزوماً به معنای ضرورت جراحی نیست. پزشک باید خطر واقعی ابتلا، گزینههای جایگزین و پیامدهای جراحی را برای هر فرد جداگانه ارزیابی کند.
ماستکتومی پیشگیرانه چقدر احتمال سرطان سینه را کاهش میدهد؟
بر اساس اطلاعات مؤسسه ملی سرطان آمریکا (NCI)، ماستکتومی پیشگیرانه دوطرفه میتواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در زنان دارای جهش بیماریزای BRCA1 یا BRCA2 حداقل ۹۵ درصد و در زنان دارای سابقه خانوادگی قوی تا حدود ۹۰ درصد کاهش دهد.
بااینحال، کاهش خطر به معنای حذف کامل احتمال سرطان نیست. حتی پس از جراحی نیز ممکن است مقدار کمی بافت پستان باقی بماند و در آینده دچار تغییرات بدخیم شود.
نکته مهم دیگر این است که کاهش احتمال ابتلا به سرطان الزاماً به معنای افزایش طول عمر در همه افراد نیست. میزان سودمندی جراحی به خطر اولیه سرطان، سن، وضعیت سلامت و سایر عوامل بستگی دارد.
انواع جراحی ماستکتومی برای پیشگیری از سرطان سینه
انتخاب روش جراحی به وضعیت بافت پستان، ویژگیهای جسمی بیمار، نتایج تصویربرداری و امکان بازسازی بستگی دارد.
| نوع جراحی | ویژگی اصلی |
|---|---|
| ماستکتومی پیشگیرانه دوطرفه | بافت هر دو پستان برای کاهش خطر ابتلا برداشته میشود. |
| ماستکتومی پیشگیرانه یکطرفه | معمولاً برای برداشتن پستان سالم مقابل در برخی بیماران مبتلا به سرطان یک پستان انجام میشود. |
| ماستکتومی با حفظ پوست | بخش عمده پوست پستان حفظ میشود تا بازسازی آسانتر باشد. |
| ماستکتومی با حفظ نوک پستان | در افراد واجد شرایط، پوست و مجموعه نوک و هاله پستان حفظ میشود. |
در روش حفظ نوک پستان، ظاهر طبیعیتری پس از بازسازی قابل دستیابی است؛ اما این روش برای همه افراد مناسب نیست. همچنین حفظ نوک پستان به معنای حفظ کامل حس طبیعی آن نخواهد بود.

آیا پس از ماستکتومی پیشگیرانه میتوان پستان را بازسازی کرد؟
بله. بسیاری از افراد میتوانند همزمان با ماستکتومی پیشگیرانه یا در جراحی جداگانه، بازسازی پستان انجام دهند. این بازسازی ممکن است با پروتز یا استفاده از بافت بدن خود فرد صورت بگیرد.
انتخاب روش بازسازی به شرایط پوست، سابقه درمانهای قبلی، وضعیت عمومی سلامت و ترجیح بیمار بستگی دارد. همچنین برخی افراد ترجیح میدهند پس از برداشتن پستان، بازسازی انجام ندهند.
برای انتخاب روش مناسب جراحی و بازسازی پستان، میتوانید با دکتر امیرپاشا ابراهیمی، جراح و فوق تخصص سینه، مشورت کنید تا گزینههای موجود متناسب با شرایط پزشکی و انتظارات شما بررسی شوند.
در صورت نیاز به دریافت مشاوره و رزرو نوبت فرم زیر را پر نمایید تا کارشناسان ما در اسرع وقت با شما تماس حاصل فرمایند.
عوارض و محدودیتهای ماستکتومی پیشگیرانه
با وجود اثربخشی قابلتوجه در کاهش خطر سرطان، ماستکتومی پیشگیرانه یک جراحی بزرگ و برگشتناپذیر است. بنابراین باید مزایای احتمالی آن در کنار عوارض جسمی و روانی بررسی شوند.
عوارض احتمالی شامل خونریزی، عفونت، تجمع مایع زیر پوست، مشکلات ترمیم زخم و تغییر یا کاهش حس پوست پستان است. در روشهای همراه با بازسازی نیز ممکن است عوارض مرتبط با پروتز یا بافت پیوندی ایجاد شود.
از نظر روانی، تغییر ظاهر بدن و از دست دادن حس طبیعی پستان میتواند برای برخی افراد دشوار باشد. به همین دلیل، مشاوره پیش از جراحی و داشتن انتظارات واقعبینانه اهمیت زیادی دارد.
جایگزینهای ماستکتومی پیشگیرانه چیست؟
برای زنانی که خطر بالای سرطان پستان دارند اما تمایلی به جراحی ندارند یا کاندید مناسبی برای آن نیستند، روشهای دیگری نیز وجود دارد.
غربالگری منظم و دقیقتر
در افراد پرخطر، پزشک ممکن است انجام MRI پستان و ماموگرافی را از سن پایینتر و طبق برنامهای اختصاصی توصیه کند. این آزمایشها احتمال ابتلا به سرطان را کاهش نمیدهند، اما میتوانند به تشخیص زودهنگام کمک کنند.
داروهای کاهشدهنده خطر سرطان
در برخی زنان، داروهایی مانند تاموکسیفن یا رالوکسیفن میتوانند احتمال ابتلا به بعضی انواع سرطان پستان را کاهش دهند. البته اثربخشی آنها به شرایط فرد و نوع خطر بستگی دارد و مصرفشان برای همه مناسب نیست.
اصلاح عوامل خطر قابلکنترل
حفظ وزن مناسب، فعالیت بدنی منظم و محدود کردن مصرف الکل از اقدامات مؤثر در مدیریت برخی عوامل خطر هستند. بااینحال، این اقدامات جایگزین ارزیابی تخصصی در افراد دارای جهش ژنتیکی پرخطر نمیشوند.
برای آشنایی بیشتر با این راهکارها میتوانید مقاله پیشگیری از سرطان پستان را مطالعه کنید.

قبل از تصمیمگیری برای ماستکتومی پیشگیرانه چه بررسیهایی لازم است؟
پیش از جراحی، پزشک باید سابقه شخصی و خانوادگی سرطان، وضعیت ژنتیکی و نتایج تصویربرداری پستان را بررسی کند. در افراد واجد شرایط، مشاوره ژنتیک و آزمایشهای مرتبط میتوانند به برآورد دقیقتر خطر کمک کنند.
همچنین لازم است بیمار درباره روش جراحی، امکان بازسازی، عوارض احتمالی و گزینههای غیرجراحی اطلاعات کافی داشته باشد. نتیجه آزمایش ژنتیکی نامشخص نیز بهتنهایی دلیل مناسبی برای برداشتن پیشگیرانه پستان نیست.
اگر در بررسیها سرطان تشخیص داده شود، تصمیم درمانی متفاوت خواهد بود و ممکن است روشهای مختلف جراحی سرطان سینه مطرح شوند.
جمع بندی
ماستکتومی پیشگیرانه یکی از مؤثرترین روشهای کاهش خطر سرطان پستان در زنان دارای خطر بسیار بالا، بهویژه حاملان جهشهای بیماریزای BRCA1 و BRCA2 است. بااینحال، این جراحی برای همه افراد ضروری نیست و نمیتواند احتمال سرطان را کاملاً از بین ببرد.
بهترین تصمیم زمانی گرفته میشود که میزان خطر واقعی، مزایای جراحی، عوارض احتمالی و روشهای جایگزین بهدقت بررسی شده باشند. انتخاب بین جراحی و پایش منظم باید متناسب با شرایط هر بیمار صورت بگیرد.
برای بررسی ضرورت ماستکتومی پیشگیرانه و انتخاب مناسبترین راهکار کاهش خطر سرطان پستان، میتوانید جهت ویزیت و ارزیابی تخصصی به دکتر امیرپاشا ابراهیمی مراجعه کنید.
سؤالات متداول ماستکتومی پیشگیرانه
خیر. این جراحی احتمال ابتلا را به میزان قابلتوجهی کاهش میدهد، اما به دلیل احتمال باقی ماندن مقدار کمی بافت پستان، خطر سرطان کاملاً صفر نمیشود.
خیر. وجود جهش بیماریزای BRCA1 یا BRCA2 دلیل مهمی برای بررسی این جراحی است، اما تصمیم نهایی به سن، وضعیت سلامت، سابقه خانوادگی و ترجیح آگاهانه فرد بستگی دارد.
سن مشخص و یکسانی برای همه وجود ندارد. زمان جراحی بر اساس نوع جهش ژنتیکی، سابقه ابتلای اعضای خانواده، برنامه فرزندآوری و شرایط فرد تعیین میشود.
پس از ماستکتومی پیشگیرانه دوطرفه، غربالگری تصویربرداری روتین معمولاً برای پستانهای برداشتهشده توصیه نمیشود؛ اما معاینات بالینی و بررسی علائم جدید همچنان اهمیت دارند. اگر یک پستان باقی مانده باشد، غربالگری آن باید ادامه پیدا کند.
بله. پس از برداشتن بافت غددی پستان، شیردهی از آن پستان معمولاً امکانپذیر نیست. بنابراین افرادی که قصد بارداری و شیردهی دارند باید این موضوع را پیش از جراحی با پزشک مطرح کنند.
خیر. برداشتن پستان مقابل برای همه بیماران مبتلا به سرطان یکطرفه توصیه نمیشود. در افراد بدون عوامل خطر ارثی قابلتوجه، این اقدام معمولاً مزیت مشخصی از نظر افزایش طول عمر ندارد و باید با دقت ارزیابی شود.
